0%

Interchange

Out on: Challenge Records


Tracklist:


Dendroaspis Polylepis

Floris Kappeyne, Tijs Klaassen, Wouter Kühne

Add all tracks to playlist

Review:


Our debut album “Interchange” was released in June 2017 on Challenge Records International, featuring compositions by Floris Kappeyne and Tijs Klaassen, with liner notes by Jasper Blom. Read some reviews:

Jazzenzo

Pianist Floris Kappeyne (1995) behoort tot de jonge generatie jazzmuzikanten die de traditie omarmt. Beïnvloed door McCoy Tyner, Fats Waller en Art Tatum en de vroege stroming ‘stride piano’ binnen de jazz, vertaalt Kappeyne de filosofie achter deze traditie naar bijzonder sterk eigen werk.

Kappeyne verkoos een studie aan het Conservatorium in Amsterdam boven een opleiding in New York. Hij won al het Prinses Christina Jazz Concours, evenals triogenoten contrabassist Tijs Klaassen (1993) en drummer Wouter Kühne (1996). Laatstgenoemde mag zich ook de eerste winnaar van het Gouden Slifje noemen, een wisseltrofee in het leven geroepen door Festival Trommel dat dit jaar zijn eerste editie beleefde in het Friese Aartswout.

Het hoge niveau van de muzikanten laat zich op het debuutalbum ‘Interchange’ vertalen in energiek samenspel en boeiende een-tweetjes onderling. Kappeyne’s techniek is verbluffend, evenals zijn vermogen eigentijdse aspecten aan het begrip traditie toe te voegen. Zoals modern klassiek, getuige ook het op improvisatie gebaseerde openingsstuk ‘Prelude’.

Kappeyne gebruikt de hooglijk gevarieerde ritmes eigen aan de stride muziek als basis voor zijn composities om er vervolgens een eigen visie op los te laten. Dat leidt tot uitdagende uptempo en sfeervolle ballads waarin je weliswaar de sfeer uit de vroege vorige eeuw ruikt, maar voortdurend geconfronteerd wordt met hedendaagse avontuurlijkheid. Kappeyne etaleert meermaals zijn verbazingwekkende solistische vaardigheden, waarbij Kühne en Klaassen op drums en contrabas niet onderdoen. Gezamenlijk is het jeugdige trio een dynamische stuiterbal die de traditie dusdanig beheerst om er een eigen smoel aan te geven. Kappeyne, Kühne en Klaassen zijn niet alleen als trio maar ook individueel een enorme belofte voor de toekomst.

Erno Elsinga

Jazzmozaiek

Met zijn 22 lentes is de Nederlandse pianist Floris Kappeyne een verrassende nieuwkomer op de scene. Sinds zijn achtste levensjaar volgt hij lessen met als voorlopig laatste station het Amsterdamse Conservatorium. Zijn grote liefde zijn iconen zoals McCoy Tyner en de meesters van de zogenaamde stride piano. Op dit debuut krijgt hij ondersteuning door een vakkundige ritmesectie die de acht eigen composities (zes van Floris en twee van bassist Tijs Klaassen) met verve vertolken. Naast de genoemde meesters heeft het trio ook invloeden van de Senegalese sabar ritmes verwerkt en inspiratie geput uit de moderne klassieke muziek. Het is verbluffend hoe een muzikant met deze leeftijd een dergelijke muzikale maturiteit ten toon kan spreiden. We horen hem het liefst in de meer uitdagende composities, maar de meer klassiek aandoende passages zorgen dan weer voor een gesmaakt contrast. Nederland heeft er duidelijk een nieuw talent bij.

Geert Ryssen

Jazzflits

De jongste lichting jazzmuzikanten staat niet alleen
te trappelen van ongeduld maar zelfs te bonken op
de deuren van het jazzbastion. Kappeyne, Klaassen
en Kühne, nog maar net in de twintig, melden zich
aan de poort met hun klassieke jazzpianotrio.
Dankzij hun opleiding aan het Amsterdamse conservatorium
klinkt dit trio allesbehalve onrijp, integendeel,
niet alleen de jazzgeschiedenis is door hen
opgezogen maar ook de eerste stappen naar een
eigen geluid zijn al gezet. Dit trio is ontegenzeggelijk
beïnvloed door Bill Evans maar daar geen kopie
van en zoals hij zelf opmerkt volgt hij als solist het
door McCoy Tyner uitgezette pad. Kappeyne heeft
een heerlijk licht toucher en een schitterende
timing met een lichte swing tot gevolg. De romige
en punctuele toon van Klaassen en het rustige,
creatieve en effectieve drummen van Kühne zorgen
voor een onverwoestbaar fundament. Geen wonder
dat alle drie hun prijzenkast al aan het vullen zijn
(Prinses Christina Concours, Gouden Slifje). Kappeyne
en Klaassen nemen alle composities voor
hun rekening en ook daarin tonen ze volwassenheid.
‘Interchange’ is verder een trioplaat die helemaal
in de jazztraditie staat, dat vol overtuiging
doet en nergens het gevoel geeft een herhalingsoefening
te zijn. De cd maakt ook nieuwsgierig naar
wat de toekomst voor deze jonge jazzmuzikanten
zal brengen, want dat we van deze drie de komende
jaren nog veel zullen horen is zeker en vast.

Tom Beetz

Rootstime

De emmer met jonge Nederlandse jazztalenten wordt steeds voller en dat geldt zeker voor de pianisten, Floris Kappeyne (1995) is één van hen. Het Floris Kappeyne Trio bestaat uit drie winnaars van het Prinses Christina Concours 2012, aanvankelijk wisten ze hun publiek te amuseren met humoristische uitvoeringen van oude jazz standards, maar inmiddels hebben ze een eigen repertoire. In 2016 wonnen ze de Gigstarter Talent Award, een onderdeel van het jaarlijkse Red Light District Jazz Festival Amsterdam. De muziek op dit debuutalbum valt te omschrijven als een combinatie van het klassieke geluid van het McCoy Tyner Trio uit de jaren ’60 en invloeden uit de moderne klassieke muziek. Het pianotrio is een klassieke jazzvorm, al vanaf de jaren ’30 tot de dag van vandaag vormt het een grote uitdaging voor iedere pianist. Het touché, het samenspel, de frasering, het samengaan van stijl en vorm, alle gevoelvolle muzikale details spelen een grote rol in de klassieke trio bezetting. Het openingsnummer met de terechte titel “Prelude” neigt sterk naar moderne klassieke muziek met zijn verstilde klank. Het titelnummer “Interchange” is dan weer een typisch pianotrio nummer met spannende wisselwerking tussen piano, bas en drums, vooral drummer Wouter Kühne excelleert hier met zijn felle attacks. Het nummer “Dendroaspis Polylepis” (Latijnse benaming van de Zwarte Mamba) opent met een geweldig intro van Kühne op het slagwerk waarna er een interessant “vraag en antwoord spel” ontstaat tussen piano en bas, heel geslaagd. Het nummer “Bliss” , geschreven door bassist Tijs Klaassen heeft een sterke backbeat en swingt enorm. “Open Door” heeft dan weer een ontspannen introverte sfeer die de luisteraar doet wegdromen, niet onbelangrijk in deze duistere tijden. De blues was er al in “Interchange” en is vooral aanwezig in het nummer “Gonzo”, heerlijk nummer. Afgesloten wordt er met “Mikumi” de naam van een Nationaal park in Tanzanië, een intrigerende melodie en subtiel en knap basspel van Tijs Klaassen. Een uitermate geslaagd debuut van dit jonge trio en dat in een jazzwereld waarin het wemelt van pianotrio’s, heel knap !

Jan van Leersum

 

SHARE

Release: CR 73440


Play Cover Track Title
Track Authors